Maarten van Rootselaar (1951)

Vanaf mijn vroegste jeugd herinner ik me dat ik onderzoek hoe iets in elkaar zit: hoe werkt iets, hoe groeit het? Ik ging sterrenkunde studeren, omdat ik wilde weten hoe het heelal in elkaar zit; met daarachter de vraag: waar komen wij vandaan?

Tegelijk voelde ik mijzelf niet gelukkig. Hoe word ik een blijer mens? Die vraag heb ik mijzelf heel wat keren gesteld. Steeds zocht ik het antwoord buiten me. Ik benaderde alles rationeel. En ik zocht afleiding, zodat ik niet hoefde te voelen. Als ik er achteraf op terug kijk, kende ik mijzelf alleen aan de buitenkant.

Ik kreeg in mijn studententijd meermalen als reactie dat ik zo goed kon luisteren. Alleen wist ik met mijzelf geen raad. Het was alsof ik in de jaren erna in twee werelden leefde: ik was actief in de buitenwereld (in toen de vredesbeweging en vluchtelingenwerk). En vanbinnen merkte ik dat ik – inmiddels 30 – echt aan mijzelf moest gaan werken.

Ik herinner mij nog goed, hoe ik tijdens een opleiding ruim 30 jaar terug werd gevraagd om de spanning in mijn been te voelen. Er ging een wereld voor me open: een wereld die zich steeds verder heeft verdiept. Ik kwam thuis in mijn eigen lijf. En geleidelijk durfde ik ook te gaan vertrouwen op wat zich aan gevoelens, innerlijk waarnemen en intuïtie in mij opkwam.
Met die gevoelens kreeg ik stevigheid in mijn eigen leven. Er kwam ruimte om vreugde en verdriet te gaan voelen.

Dat ik ben getrouwd, wij twee prachtige kinderen kregen en de oudste inmiddels een dochter heeft, dat heeft zeker ook gemaakt dat ik nu een blijer mens ben. Maar ik had het niet gekund, als ik niet zelf op onderzoek was gegaan naar een diepere laag in mijzelf.
De afgelopen dertig jaar volgde ik diverse opleidingen, waaronder het Itip. Ze leerden mij te leven vanuit bezieling, vreugde en vertrouwen.

Door de jaren ben ik gaan beseffen dat de cirkel waar ik invloed op heb, waar ik iets kan betekenen, steeds dichterbij komt te liggen. Mijn aandacht verschoof van de hele maatschappij naar een organisatie, tot naar wat er tussen mensen en in een mens leeft. Zo werd ik in 2005 vertrouwenspersoon voor ongewenste omgangsvormen binnen de organisatie waar ik toen werkte en ging ik jongere collega’s coachen. Sinds 2011 heb ik een eigen praktijk als coach.

Ik leer de laatste tijd veel in het samenzijn met paarden. Een heel nieuwe wereld gaat er voor mij open.
Ik zie af en toe dat mensen een dominante positie innemen t.o.v. het paard, of dat ze zelfs de wil van het paard willen breken. Mijn opzet is om een paard te benaderen vanuit een houding dat een paard mij kan vertrouwen in wat ik van hem vraag en dat ik met hem samenwerk. Voor mij is het daarom ook belangrijk om elke keer dat ik een coachsessie met een paard heb, ik het paard zelf uit de weide haal. Daar begint voor mij de sessie al.

Ik word telkens weer geraakt als een ander zichzelf op een diepere laag ontmoet. Als de ander zichzelf ontmoet in waar hij of zij zichzelf nog niet kent.

Recente opleidingen:
Systemisch Paardencoachen (Wind opleiding, Ruud Knaapen) 2016-2017
Masterclass (Phoenix opleidingen, Wybe Veenbaas) 2014-2015
Droomopleiding (Itip) 2014-2015
Energetische opleiding + Verdiepingsjaar (Itip) 2011-2013
Instrument voor Hulp (Itip) 2009-2011